't Vliegende hert

De jager, aangekomen in de Vrouwenstraat, nam in een herberg een paar hartversterkingen, het geijkte recept tegen de kou en voor moed en vaste hand. Voorts liet hij een fikse kruik Vestingbitter vullen. En zo ging de jager met geweer op pad. Achter een struik dook hij ineen en hield zijn adem in. Zoiets kolossaals had hij nog nooit gezien. Van de schrik kon hij zich niet meer bewegen. Nadat het dier enige ogenblikken stil was blijven staan, kwam het regelrecht op de struik af waarachter de jager zich had verscholen.

Muisstil zat hij, zijn hand klemde zijn geweer en zijn vinger kromde de haan... hij wilde overhalen en toen suisde het dier over de struik heen. Van schik sloeg hij achterover en met een knal ging het wapen af.
Van de bok geen spoor meer..."een vliegend hert", mompelde de jager, "ik wist wel dat het hier niet pluis was". Hij rende naar de stad, naar de herberg, voor de schik en het verhaal. Daar nu was juist een waard ingetrokken die zich suf peinsde over een passend uithangbord.

Hij had het, en van pure vreugde schonk hij een paar maal gratis. Zo kwam het dat er zich gedurende ruim drie eeuwen in de Vrouwenstraat een herberg stond die de naam "'t Vliegende Hert" droeg.

Drie eeuwen verder bevindt zich thans in de herberg "Eetcafé 't Hert" waarmee meteen de naam verklaard is van ons Eetcafé in Naarden.

Klik op één van de onderstaande foto's om te vergroten: