Dubbel zien in Naarden
Naarden bestaat officieel sinds 1350. En het is er altijd al vreselijk gezellig geweest. Zelfs zo gezellig dat menigeen na een avondje feesten beweerde dat Naarden een dubbele grachtengordel had. Een stel nuchtere lieden had ergens in de 17e eeuw het idee opgevat dat die dubbele grachtengordel eigenlijk helemaal niet zo'n gek plan was. En zo is het gekomen dat we vandaag de dag nog steeds tegen twee grachtengordels aankijken.
Hoe onze vesting zijn stervorm kreeg
Tegenwoordig gaan we graag met z'n allen naar Frankrijk op vakantie, maar in 1672 hadden de Fransen besloten om bij ons op bezoek te komen. En Naarden deed hun op een of andere manier denken aan Honfleur. En sommigen aan Antibes. Enfin, in ieder geval namen de Fransen zonder slag of stoot de Vesting in. Dat kwam omdat de verdedigingswerken in vervallen staat verkeerden. Het eerste wat die Fransen deden was de Vesting weer in staat van verdediging terugbrengen. Dat was een jaartje hard werken voor ze. Toen ze eindelijk klaar waren vond Prins Willem III het tijd worden voor de herovering. Ja, dat is het soort van Europese samenwerking waar wij Nederlanders behoorlijk goed in waren.
Na de herovering werden er plannen ontwikkeld voor een totale vernieuwing. Want die Fransen hadden het natuurlijk toch een beetje met de Franse slag gedaan. Zo kwamen er in de periode 1676 en 1685 onder meer zes grote bastions met kazematten en kruitmagazijnen tot stand. Het aantal poorten werd teruggebracht tot twee. De laatste vernieuwing van de vestingwerken vond plaats tussen 1873 en 1879, nadat gebleken was dat de 'ouderwetse' vestingen niet meer opgewassen waren tegen de steeds snellere wapenwedloop. In de bastions werden bomvrije gebouwen aangelegd, die werden gebruikt als kazerne, kruitmagazijn, kazemat of schuilplaats. De Vesting groeide in die tijd uit tot militaire garnizoensplaats. Toen in 1885 opnieuw krachtiger granaten werden uitgevonden, bleek evenwel geen van de nieuw aangelegde 'bomvrije' gebouwen bestand tegen de explosieven. Hoewel het nog tot 1926 duurde voor er sprake was van een officiële opheffing, was uit militair oogpunt in feite in 1885 het doek, voor de vestingwerken als militair steunpunt, al gevallen.